Hardlopen oppakken na een blessure

Wanneer je een blessure hebt opgelopen kan hardlopen pijnlijk en zelfs ongezond zijn. Het is daarom aan te raden om de genezing van de blessure alle tijd te geven. Wanneer je dit niet doet kan de belssure enkel maar erger worden en kun je er wellicht voor langere periode aan vastzitten. Maar hoe pak je het hardlopen weer op na een blessure?

Trainingsschema

Veel hardlopers maken gebruiken van een trainingsschema. Zeker wanneer je naar een marathon aan het toewerken bent. Doorgaans is een dergelijke schema erg strak en is de opbouw van enorm belang. Wanneer je dit abrupt moet afbreken vanwege een blessure kun je de draad niet zomaar weer oppakken. Sterker nog, je moet weer van voor af aan beginnen in het trainingsschema. Dit kan dus zomaar betekenen dat je de lang gekoesterde marathon niet kunt lopen, omdat je onvoldoende voorbereiding hebt gehad. Afhankelijk van de blessure en hoe getraind je bent kun je wel de intensiteit van de training bepalen en wellicht het trainingsschema hierop aanpassen. De verloren dagen of weken kun je hierdoor wellicht nog enigszins inhalen.

Oorzaak

Soms is het lastig te bepalen wat nu werkelijk de oorzaak is van de blessure. Wanneer je bent gevallen en een gebroken voet hebt is de oorzaak snel gevonden. Toch kunnen ook spieren een blessure veroorzaken waardoor je niet meer kunt hardlopen. het is dan zaak om te kijken of je wellicht niet te hard traint en dus een tandje minder moet gaan trainen. Opbouw is van vitaal belang en zeker na een blessure. Wees hierin kritisch naar jezelf. Bij de warming-up kun je ontdekken welke spieren het meeste pijn en op deze manier bepaal je zelf wat voor jou het meest verstandige is.

Hardlopen oppakken

Er geldt een vuistregel wanneer je een trainingsschema volgt. Op deze manier kun jij ook zelf makkelijk bepalen hoever je achter bent geraakt op het trainingsschema. Voor elke week dat je niet kan trainen heb je ruim twee weken nodig om weer terug te komen op schema. Als het hardlopen nog een te grote belasting is kun je overwegen om de conditie op peil te brengen door middel van fietsen of zwemmen. Forceer nooit iets, want dan kan de blessure nog vervelender uitpakken en ben je wellicht langer uit de roulatie.

Hartproblemen bij hardlopers

Wie aan sport doet is gezond bezig. Dit wordt vaak gezegd en in eerste instantie klopt dit ook zeker. De conditie gaat er goed op vooruit wanneer je voldoende traint en de kans op hart- of vaatziekten worden aanzienlijk verlaagd. Toch komt het jaarlijks veelvuldig voor dat sporters overlijden tijdens hun sport. Jaarlijks moeten wij helaas 150 tot 200 doden betreuren. Deze getallen zijn niet enkel toe te schrijven aan hardlopers, maar over alle sporten nationaal.

Sporthart

Wie veel hardloopt traint ook direct zijn hart. Tijdens het hardlopen hebben jouw spieren meer zuurstof nodig en deze zuurstof wordt door het hart rondgepompt. Het hart zal dan ook sneller gaan pompen en hierdoor train je ook het hart. Iemand die aan een duursport doet, zoals hardlopen, zal dan ook vaak een sporthart hebben. Dit getrainde hart is, in vergelijking met een ‘normaal’ hart, een stukje groter. Wanneer dit sporthart in rust is zal je in de praktijk ook een lagere hartslag hebben.

Een sporthart kan dus zeker geen kwaad en het hart past zich aan aangezien het hart ook gewoon een spier is. Iemand die een duursport veelvuldig beoefent wordt wel geadviseerd om eens per jaar een sportarts te bezoeken. Op basis van deze onderzoeken kan bekeken worden of het hart nog goed functioneert. Ook kunnen er afwijkingen naar boven komen waar je nooit eerder last van hebt gehad. In dat geval hebben wij te maken met de term hartlijden. Ook zaken zoals pijn op de borst, kortademigheid of duizeligheid goede tekenen zijn van hartlijden.

De feiten rondom een plotselinge dood

Hardlopers met een sporthart zijn dus getrainde sporters. Toch hoeft dit alles nog niet te betekenen dat het werkelijk gezond is. Onderliggende afwijkingen kunnen vaak een plotselinge dood veroorzaken. Uit onderzoek blijkt dat hardlopers onder de leeftijd van 35 jaar vaak al een geboren hartafwijking hebben. Bij hardlopers, ouder dan 35 jaar, is het voornaamste probleem dat de kransslagader vernauwt tijdens het lopen. Een hartinfarct is dan vaak ook het gevolg en kan deze tijdens het hardlopen of vlak hierna optreden.

Het vernauwen van de vaten rondom het hart is een langzaam proces en hoeft zeker niet direct met een duursport te maken hebben. Ook ongezond eten, veel vetten, of roken kan al problemen veroorzaken aan het hart. Door dit alles kan een ontstekingsproces in de vaatwand ontstaan. Deze ontsteking veroorzaakt uiteindelijk ook een vernauwing in het vat. Wanneer het vat door deze ontsteking dichtslibt krijgt het gebied achter deze vernauwing geen zuurstof meer krijgt spreken we van een hartinfarct.

Is er iets te doen hieraan?

Wie actief aan het hardlopen is wordt geadviseerd om eens per jaar een sportarts te bezoeken. Op basis van wat onderzoeken kan ook het hart bekeken worden. Hieruit kan dan naar voren komen dat je al een probleem hebt of dat er een probleem kan ontstaan. Als je er dan nog op tijd bij bent kun je doorverwezen worden naar de cardioloog. Dergelijke onderzoeken worden vaak ook nog vergoed door de zorgverzekering. De aanschaf van een hartslagmeter is natuurlijk ook een goede optie om tijdens het hardlopen uw hart te blijven monitoren.